نوروپاتی دیابتی چیست

آسیب عصبی ناشی از دیابت، نوروپاتی دیابتی (ROP-uh-thee) نامیده می شود. تقریباً نیمی از افراد دیابتی به نوعی آسیب عصبی دارند. این بیماری بیشتر در کسانی که چندین سال به این بیماری مبتلا شده اند شایع است و می تواند منجر به انواع مختلفی از مشکلات شود.

بیش از 50٪ افراد دیابتی به نوروپاتی مبتلا هستند که مشکلات مختلفی از جمله احساس غیر طبیعی ، تغییر شکل پا ، گاستروپارزی ، احتباس ادرار و غیره را ایجاد می کند. بی حسی و درد از علائم رایج نوروپاتی محیطی است. درد را می توان از بسیاری جهات توصیف کرد از جمله درد سوزش ، تیز یا پارگی. برخی از دردها آلوودینیا هستند و باعث درد هنگام لمس لباس به بدن می شوند.

اگر سطح گلوکز خون خود را در هدف نگه دارید ، ممکن است به جلوگیری یا به تأخیر انداختن آسیب عصبی کمک کنید. اگر قبلاً آسیب عصبی داشته باشید ، به جلوگیری یا به تأخیر انداختن آسیب بیشتر کمک می کند. روش های درمانی دیگری نیز وجود دارد که می تواند به شما کمک کند، نوروپاتی محیطی می تواند باعث گزگز ، درد ، بی حسی یا ضعف در پا و دست شود.

نوروپاتی محیطی می تواند حساسیت کسی را نسبت به افراد کاهش دهد و به راحتی باعث سوختگی شود. گاهی باعث ضعف عضلانی و حتی آتروفی می شود.

ADA به افراد دیابتی توصیه می کند سالانه معاینات نوروپاتی انجام دهند. تشخیص به موقع ، درمان زودهنگام و کنترل ایده آل قند خون می تواند به به تعویق انداختن یا جلوگیری از نوروپاتی کمک کند.

نوروپاتی دیابتی می تواند بر اعصاب محیطی از جمله نورون های حسی ، نورون های حرکتی و سیستم عصبی خودمختار تأثیر بگذارد. بنابراین ، نوروپاتی دیابتی این توانایی را دارد که اساساً بر روی هر سیستم ارگانی تأثیر بگذارد و می تواند باعث ایجاد طیف وسیعی از علائم شود. چندین سندرم مجزا وجود دارد که بر اساس سیستم ارگان های تحت تأثیر قرار گرفته است.

با کنترل قند خون و تغییر در عادات و شیوهٔ زندگی، می‌توان تا حد زیادی از بروز نوروپاتی دیابتی جلوگیری کرد، روش‌های ارتقاء یافتهٔ کنترل قند خون شامل، تزریق مکرر زیرجلدی انسولین، تزریق مداوم و پیوستهٔ انسولین و مصرف داروهای خوراکی ضد دیابت است.

هدف از تغییر در عادات و شیوهٔ زندگی، ورزش کردن به تنهایی یا در ترکیب با تغییرات رژیم غذایی است. کنترل دقیق قند خون موجب پیشگیری از ایجاد نوروپاتی بالینی و کاهش اختلالات عصبی در دیابت نوع ۱ و همچنین تأخیر در بروز نوروپاتی در هر دو نوع ۱ و ۲ دیابت می‌شود. مشکل آنجاست که چنین روش‌های ممکن است احتمال افت قند خون را بالا برده و برخی از آنها به سبب تزریق مکرر انسولین، خطر زمین‌خوردگی را افزایش دهند.

Behsan
ارسال دیدگاه